Sinds 6 augustus weer onderweg

Op vrijdag 6 augustus ben ik dan met de trein weer terug gegaan naar Soignies (Zinnik) en heb daar mijn tocht weer opgepakt. Nu alweer vijf dagen voorspoedig gelopen en intussen ben ik ongeveer 50 kilometer voor Reims. Hierbij even de route tot nu toe:
6 augustus Soignies - Mons
7 augustus Mons - Maubeuge (Frankrijk)
8 augustus Maubeuge - Avesnelles
9 augustus Avesnelles - Etreaupont
10 augustus van Etreaupont de N2 tot Vervins en vanaf daar de D966 tot Chaourse
Vandaag, 11 augustus, een rustdag in de gite hier in Chaourse.

Herstel

Precies zes weken geleden kwam ik terug uit België met een blessure aan mijn linkerbeen. De therapie die ik koos, namelijk rust en warmte gedurende ongeveer vier weken, heeft succes gehad. Voorzover ik kan nagaan ben ik volledig genezen. De afgelopen twee weken heb ik zonder problemen verschillende afstanden kunnen lopen. En de kans dat de blessure terugkomt lijkt mij gering, vooral ook omdat ik mijn reis zal vervolgen met andere schoenen. Voor de kenners: Ik vervang mijn AB-schoenen door A-schoenen: Journey XCR van Meindl. Dat is een zeer nieuw model: drie weken geleden geïntroduceerd en alleen nog maar in Duitsland verkrijgbaar. Hoewel ze geen enkelsteun hebben, denk ik toch dat ze voor mij beter zijn dan AB-schoenen. Zoals de meeste lezers al weten was ik van plan morgen (zondag 1 augustus) mijn voettocht voort te zetten. Ik moet echter nog enkele dagen wachten op een bestelling bij een outdoorwinkel in Würzburg. Door allerlei omstandigheden heb ik die bestelling niet eerder kunnen plaatsen. In een van de eerste dagen van augustus zal ik terugreizen naar België en verderlopen.

En dan nog iets over de wegen en over het gemotoriseerde verkeer. Ik heb het voornemen om circa 2400 km te voet af te leggen. De eerste 700 km van Amsterdam naar Vézelay is nooit als historische route vastgelegd. De volgende 1700 km van Vézelay naar Santiago de Compostela volgt wel een eeuwenoude pelgrimsroute. Op het eerste traject kies ik dus mijn eigen weg, en die vrijheid heeft geleid tot een zekere weerzin tegen het lopen van omwegen. De afstanden zijn zo groot dat ik niet meer kilometers wil lopen dan nodig is. Allerlei ongetwijfeld fraaie en rustige wandelpaden impliceren helaas bijna altijd grotere afstanden en meer zoeken en meer verdwalen, ook bij gebruik van de beste plattegronden of de beste GPS. Onverharde wegen en paden blijken niet zelden dichtgegroeid of anderszins onbegaanbaar. Bij zoeken en verdwalen is terugkeren vaak de enige remedie. En aangezien terugkeren een zeer betreurenswaardige energieverspilling is, probeer ik dat zoveel mogelijk te vermijden. Daarom heb ik in Nederland en België meestal de drukkere wegen gekozen. Het waren vaak lange en rechte wegen met veel autoverkeer. Als wandelaar heb ik dat drukke verkeer aanvankelijk als storend ervaren. Soms liep ik te midden van een continu geraas. Maar na enige tijd vond ik het eigenlijk meer lachwekkend: iedereen verplaatst zich met grote snelheid en met groot kabaal door een op zichzelf stil en prachtig landschap. De stilte overvalt me en verrast me op momenten dat er geen verkeer is. Vlak langs al die drukte lopen is vanzelfsprekend minder plezierig en ook wel gevaarlijk. Maar toch is dat voor mij beter dan omlopen en dwalen. Misschien zijn de wegen in Noord-Frankrijk rustiger. Na Vézelay zal de tocht zeker een ander karakter hebben. De route ligt dan min of meer vast en staat bekend als erg stil.

Blessure

Het lopen doorBelgiëging aanvankelijk zeer voorspoedig. Tijdens een lange etappe had ik mijn schoenen vast aangesnoerd om wrijving en daarmee blaren te voorkomen. Maar nadat ik ongeveer dertig kilometer gelopen had voelde ik dat mijn linkerscheenbeen ging protesteren. Later besefte ik dat de pijn was ontstaan doordat ik mijn linkerschoen te vast had aangesnoerd.

Een goede nachtrust leek voldoende voor herstel, en de volgende etappe van slechts zestien kilometer ging inderdaad vrij goed. Maar de dag daarna kreeg ik opnieuw pijn, en toen bleek dat mijn scheenbeen min of meer ernstig geblesseerd was. Ik was op dat moment gevorderd tot Soignies. Vanaf daar is het nog circa 35 kilometer naar de grens met Frankrijk.

Toen moest ik een keuze maken. Ik kon in Soignies twee of drie rustdagen nemen in de hoop dat de blessure in voldoende mate zou genezen. Ik kon ook de trein naar Amsterdam nemen om mijn scheenbeen aanzienlijk meer tijd te gunnen. Na enig nadenken vond ik de reis naar Amsterdam de verstandigste beslissing.

En nu ben ik al enkele dagen thuis. Aanvankelijk vond ik dat vooral een teleurstelling. Ik wilde eigenlijk direct terug naarBelgiëen verderlopen. Maar nu enige tijd verstreken is beschouw ik de tocht van Amsterdam naar Soignies als een nuttige training voor het traject van Soignies naar Santiago de Compostela. Bovendien kan ik nu mijn uitrusting optimaliseren.

Ik kan op dit moment wel (voorzichtig) lopen, maar ik weet niet of ik zes dagen per week 25 kilometer per dag kan lopen. Volhouden met pijn is gevaarlijk omdat de blessure dan een zeer langdurig probleem kan worden. Ik neem nu eerst enige tijd rust. Vervolgens zal ik proberen weer beperkte afstanden te lopen, en als dat goed gaat langere afstanden en meerdere dagen achter elkaar. Als ik dat allemaal aankan ga ik onmiddellijk terug naar Soignies en loop ik door. Ik hoop en verwacht dat dat het scenario zal zijn. Als de blessure toch veel ernstiger is dan ik nu denk, dan zal ik de tocht moeten uitstellen tot 2011.

Achtergrond

Vandaag neem ik een rustdag in Antwerpen. Ik zal nu en dan iets schrijven over geschiedenis en achtergronden.

De heilige Jacobus, zoon van Zebedeus en broer van Johannes, was de eerste van de apostelen die gemarteld werd om zijn geloof. Zijn executie vond plaats in Jeruzalem, waarschijnlijk in het jaar 44. Dat jaar wordt afgeleid uit de Handelingen der Apostelen 12 vers 1 tot 3. Herodes Agrippa I was koning van Judea en Samaria van 41 tot 44.

Na zijn marteldood werden de overblijfselen van de apostel per boot meegenomen door zijn volgelingen naar het koninkrijkvan deAsturiërsin het noordwesten van Spanje. Daar werd een geschikte begraafplaats voor hem gevonden. De locatie van het graf werd echter in de loop van de tijd vergeten, totdat in 830 de plek werd onthuld aan een monnik, die als kluizenaar in het gebied woonde.

De plek van het graf van Jacobus zou bekend worden als Santiago de Compostela. Santiago is Spaans voor Sint Jacobus. Compostela zou afgeleid kunnen zijn van het Latijnse woord compostum = begraafplaats (vrij vertaald).

Het graf bevindt zich op een voormalige Romeinse begraafplaats. Het woord Compostela zou ook van Campus Stellae (sterrenveld) afkomstig kunnen zijn. De monnik die het graf vond werd namelijk geleid door een ster die over het veld scheen waar de resten van Jacobus lagen.

In de loop van de tijd ontwikkelde zich een cultus rond de heilige, en tegen 1100 verplaatste de bisschop van Iria zijn zetel naar Santiago de Compostela. In Santiago verrees een nieuwe basiliek ter ere van Jacobus.

België

Voordat ik nieuwe reisgegevens vermeld, zal ik kort aangeven welke route ik heb uitgestippeld. In Frankrijk zijn er vier historische wegen naar dePyreneeën, waar de Spaanse 'Camino de Santiago' begint. Dievier Franse wegen beginnen in respectievelijk Parijs,Vézelay, Le Puy-en-Velay en Arles. Ik heb gekozen voor de weg die in Vézelay begint. Voor de weg van Amsterdam naar Vézelay ben ik aan geen enkele traditie gebonden. Ik wil als volgt lopen:

Amsterdam - Rotterdam - Roosendaal - Antwerpen - Asse - Bergen (Henegouwen) - Reims - Troyes - Vézelay. Degeïnteresseerdelezer kan deze route in Google Maps bekijken: het is een vrijwel rechte lijn naar het zuiden.

Dinsdag 8 juni van Rotterdam naar Klaaswaal gelopen: door de parallelbuis voor fietsers en voetgangers van de Heinenoordtunnel. Een hel verlichte, doodstille tunnel onder de Oude Maas. Daarna de eerste, soms heftige regenbuien. Gelukkig heb ik mijn stormparaplu.

Fysieke conditie: zoveel lopen is uiteraard vermoeiend, maar alles lijkt na enige rust weer ok. De eenzaamheid is voor mij geen probleem. Integendeel: het is weldadig. Mijn enige zorg is de vermijding van blessures. Je moet niet te veel willen, en vooral niet te snel. En het lichaam heeft tijd nodig om te wennen aan het vele lopen.

Donderdag 10 juni van Klaaswaal naar Willemstad gelopen: over de brug over Hollands Diep en Haringvliet, en langs de Volkeraksluizen.

Vrijdag 11 juni naar Roosendaal.

Zaterdag 12 juni de grens gepasseerd en over zeer lange rechte wegen in Brasschaat aangekomen. Morgen hoop ik in Antwerpen te zijn.

Totaal tot nu toe gelopen: 157.5 km.

Rotterdam

Ik ben vrijdag 4 juni vertrokken, en heb die dag 29.6 kilometer gelopen: naar Langeraar. Vrijdag was een zeer warme dag, en eigenlijk was 29.6 kilometer voor mij te veel. Maar ach.

Zaterdag 5 juni was nog heter. Na 18.4 kilometer vond ik in Waddinxveen een prettig hotel: hotel De Unie. Daar heb ik overnacht, en ik heb er maar een rustdag aan vastgeknoopt.

En vandaag, maandag 7 juni, ben ik na 24.3 kilometer in Rotterdam aangekomen. Onderweg zag ik een kleine weide met drie herten en twee kangoeroes. Bizar.

In Rotterdam heb ik direct een bezoek gebracht aan het bisschoppelijk kantoor, omdat ik uiteraard een fraaie stempel van het bisdom in mijn pelgrimspaspoort wilde. Zoals Amsterdam niet kan bestaan zonder de Heilige Nicolaas, zo kan Rotterdam niet bestaan zonder de Heilige Laurentius. De man is levend geroosterd, en dat rooster is te zien in het bisdomstempel. Mooi he?

Tot nu toe gelopen: 72.3 kilometer

Mysterie

Voorbereiding

Ik heb de afgelopen jaren vrijwel wekelijks getraind in de fitnessruimte van Hotel Barbizon in Amsterdam, onder leiding van mijn personal trainer Charles. Hij heeft echter met ingang van 1 maart 2010 ontslag genomen, en hij is voor zichzelf begonnen in Hotel Krasnapolsky.

Vandaag heb ik voor het eerst getraind in de nieuwe fitnessruimte van Hotel Krasnapolsky. In een van de eerste dagen van juni 2010 zal ik beginnen aanmijn voettocht naar Santiago de Compostela, en hopelijk nog verder: naar Fatima en Lissabon.