Intussen heb ik mijn pelgrimstocht voltooid.
12 - 11 Negreira, na een regenachtige etappe.
13 - 11 Olveiroa, de hele dag erg harde regen en wind. In de herberg ben ik een van de ongeveer 35 door- en doornatte pelgrims. Bij sommigen zijn de stempels op het pelgrimspaspoort helemaal doorgelopen.......
14 -11 het dorpje Finisterre (Spaans) of Fisterra (Galicisch).
De volgende dag loop ik het slingerende pad omhoog naar de 5 km verder liggende Kaap Finisterre, het 'einde van de aarde' (finis terrae), het meest westelijke punt van Spanje. Hier alleen de meeuwen en het geraas van de branding.

Op 16 november loop ik verder naar Muxia, ongeveer 30 km ten noorden van Fisterra. Deze plaats wordt ook wel beschreven als een van de eindpunten van de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela. Volgens de legende zou de apostel hier de plaatselijke bewoners hebben willen bekeren, maar hij had geen succes. Toen verscheen de Maagd Maria om hem te troosten. De stukken steen die vlak bij de kerk liggen, zouden overblijfselen zijn van de stenen boot van Maria. De naam Muxia komt van de monniken die hier in de 12e eeuw een Benedictijns klooster stichtten. Het klooster is nu in gebruik als kerk, San Julián de Moraime.

Hier eindigt mijn tocht!
Op 17 november reis ik met de bus terug naar Santiago de Compostela, om daar nog vandaag de hele dag door te brengen.
Van hier uit zal ik met de trein, met tussenstops in Madrid en Parijs, langzamerhand terugkeren naar Amsterdam.......